Nacjonalizm a katolicyzm - praca zbiorowa

Przedmowa 
1. Francja Jan Chollet, arcybiskup w Cambrai
Eugeniusz Ludwik Julien, biskup z Arras 
Eks. Chaptal, Biskup Isiondy, sufragan Paryża  
Maurycy Blondel, profesor Uniwersytetu w Aix 
Ludwik Le Fur, profesor Uniwersytetu w Rennes  
Emanuel De Las Cases, senator  
Ludwik Duval-Arnould, poseł  
Jerzy Goyau, członek Akademii Francuskiej  
Baron Seillere, członek Instytutu Francuskiego 
2. Niemcy O. Henryk Pesch, S.J. 
F. W. Foerster, profesor Uniwersytetu Monachijskiego 
3. Austria O. Augustyn von Galen O.S.B. 
4. Belgia August Melot, redaktor 
5. Hiszpania Notatka znawcy stosunków hiszpańskich 
6. Węgry Albert Apponyi, poseł 
7. Irlandia Shane Leslie, redaktor 
8. Włochy Ludwik don Sturzo, przywódca „Popolari" 
9. Polska O. Jacek Woroniecki, profesor Uniwersytetu Lubelskiego  
Dr Adam Żółtowski, profesor Uniwersytetu Poznańskiego Oskar Halecki, profesor Uniwersytetu Warszawskiego 
Marian Zdziechowski, profesor Uniwersytetu Wileńskiego 
10. Szwajcaria
Gonzague de Reynold, dziekan Uniwersytetu Berneńskiego 


Stosunek nacjonalizmu do katolicyzmu i do chrystianizmu w ogóle stanowi ciągle jeszcze sporny i nierozwiązany dotychczas problem społeczno-filozoficzny. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zasada egoizmu narodowego bez granic moralno-religijnych dałaby się z trudnością pogodzić z zasadami chrześcijańskimi. Nie ulega wszakże wątpliwości, że prądy nacjonalistyczne i prądy chrześcijańskie w praktyce życia politycznego wzajemnie się wspierają. Skąd to wynika?
Antoni Peretiatkowicz